هم آهنگي با بيگانه؟

واردات بنزين ايران تنها از كشور اسپانيا طي يك سال حدود 55 برابر افزايش يافت و از 270 هزار يورو در سال 2005 ميلادي به 14 ميليون و 880 هزار يورو در سال 2006 رسيد. اين خبر به تنهايي كافي بود تا لرزه بر تن هر دولتمرد و هر شهروند ايراني بيندازد. ملتي كه روحيه دوري از اسراف و تبذير و نيز روحيه استقلال و آزادمنشي ريشه اي ديرينه در فرهنگ ملي اش دارد به سختي مي تواند وجود پديده تلخي را كه سالانه نزديك به 8 ميليارد دلار از ثروت ملي اش را به جيب بيگانگان سرازير مي كرد، بپذيرد و در مقابل، براحتي حاضر است با هر تدبير عاقلانه اي كه كمكي به بهبود اين وضعيت مي كند، همراهي خالصانه و صادقانه نشان دهد.
گذشت ده روز از آغاز اجراي طرح عظيم ساماندهي مصرف بنزين، بخوبي نشان داد هم مجموعه خادمان مردم در دستگاه هاي حاكميت و بويژه دولت تلاش مؤثري را براي اجراي هر چه مدبرانه تر اين پروژه بزرگ و تاريخي از خود نشان داده اند، و هم مردم صبور و نجيب نهايت همدلي و همكاري را بعمل آورده اند تا تكليف مجموعه معضلاتي همچون هزينه هاي گزاف مصرف بي رويه، ترافيك سنگين و آلودگي هوا را ان شاءالله يكسره كنند.
تنها در پنج روز نخست اجراي طرح آمارهاي رسمي نشان داد ميزان مصرف حدود 50 ميليون ليتر، ميزان سنگيني ترافيك در شهرهاي بزرگ حدود 20 درصد و ميزان تصادفات بين 20 تا 30 درصد كاهش يافته است.
تصميمات جبراني مسئولان از قبيل افزايش ظرفيت حمل و نقل عمومي، اصلاح سهميه بنزين تاكسي هاي داراي سيستم ناقص گازسوز، افزايش دوره سهميه از 4 ماه به شش ماه، در نظر گرفتن سهميه احتمالي براي سفرهاي خانوادگي و نظاير آن، در كنار برخورد قاطع با سوء استفاده ها و بي انضباطي ها، بسرعت شيريني همدلي ملت و دولت در يك تصميم سرنوشت ساز را نشان داد. اين همدلي در طول دوران استقرار نظام جمهوري اسلامي البته بي سابقه نبود و در برهه هاي متنوعي رخ نشان مي داد. اما شيريني بيشتر از آن رو در ذائقه مردم نشست كه يك بار ديگر طعم تلخ شكست توطئه و دسيسه را به دشمنان قسم خورده شان چشاندند.
گزارش اخير مؤسسه بررسي امنيت جهاني آمريكا كه تحت عنوان «طرح ايران براي براندازي و واژگون سازي تحريم هاي آمريكا» منتشر شد، حكايت از آن دارد كه همزمان با رشد مصرف بنزين در كشور و وابستگي روزافزون به واردات اين كالاي استراتژيك، تحريم همه جانبه اي براي واردات بنزين در دست مطالعه آنها قرار گرفته بود كه به ادعاي خودشان مي توانست اقتصاد ايران را زمينگير و فلج كند.
استراتژي سه محوري دولت جمهوري اسلامي براي كاهش وابستگي به بنزين وارداتي شامل توسعه مؤثر ظرفيت پالايشگاهي، تأمين واردات احتمالي از طريق كشورهاي دوست و نيز ساماندهي مصرف به وسيله برقراري سيستم سهميه بندي، چيزي است كه در گزارش مؤسسه بررسي امنيت جهاني آمريكا از آن به «آگاهي محمود احمدي نژاد از پاشنه آشيل كشورش» ياد كرده و با تاسف از نتيجه بخش بودن آن خبر داده شده است.
علاوه بر اين طرح بزرگ تغيير سوخت همه خودروهاي كشور به گاز طبيعي چيزي است كه براساس گزارش جديد انجمن بين المللي خودروهاي گازسوز مي تواند در يك گام حداكثر 5 ساله به صرفه جويي 3 تا 4 ميليارد دلاري از ناحيه پرداخت نكردن يارانه واردات بنزين، و توليد سالانه 9 ميليارد دلاري ثروت از محل افزايش روزانه 450 هزار بشكه به ظرفيت صادرات نفت منجر شود. اين همه سود كه از محل همراهي دولت و مردم در اجراي هرچه بهتر طرح تاريخي ساماندهي مصرف بنزين عايد منافع ملي مي شود، هرچند براي ملت شيرين است، اما دشمنان را بسيار ناگوار مي آيد، و اين طبيعي ترين چيزي است كه انتظار مي رود. تمام زمينه چيني هاي ضد انقلاب براي ايجاد و بزرگنمايي حوادث كمرنگ نخستين شب اجراي سهميه بندي بنزين، نگراني از همين توفيقات بزرگ را حكايت مي كند.
در اين ميان اما، آنچه مي تواند ذائقه مردم و دولت را تلخ كند، همزباني برخي از داخلي ها با دشمنان و ضد انقلاب است. كساني كه از مدعيان پر و پا قرص ساماندهي مصرف بنزين- البته از طريق افزايش بسيار زياد قيمت آن- بودند، تنها به آن دليل كه اين گام شجاعانه ملي توسط دولتي برداشته شد كه او را رقيب سياسي خود مي پندارند، گاهي در مخالفت با آن حتي از بيگانگان و دست نشاندگان تندتر رفتند. آيا اين براي بعضي رسانه هاي داخل ايران كه از منافع ملي دم مي زنند، مايه ننگ نيست كه مشاور رضا پهلوي در پاريس از همراهي آنان با اين وطن فروشان در ماجراي سهميه بندي بنزين، تقدير و تشكر كرده است؟
آن دسته از مدعيان اصلاح طلبي كه در گفت وگو با روزنامه ايتاليايي كوريره دلاسرا از گسترش اعتراضات خياباني - به زعم خودشان خبر دادند- توجه ندارند كه ماجرا، ماجراي مخالفت هرچند كينه توزانه با دولت اصولگرا نيست و مردمي كه طي 28 سال گذشته در همه موارد امتحان خود را پس داده اند، با كساني كه مسير همراهي با جريانات برانداز را انتخاب كرده اند، چه معامله اي مي كنند، نمي خواهند از سرنوشت گروه هايي كه از ادعاي رهبري مبارزات انقلابي و ضد امپرياليستي تا دريوزگي رژيم صدام را در كمتر از سه دهه طي كردند، عبرت بگيرند؟
ناصر بهرامي راد

/ 0 نظر / 5 بازدید