سیاست دینی
اين فقط يك هشدار است !

وقتي يك تابلوي راهنمايي از وجود پيچ هاي خطرناك در مسير پيش روي خبر مي دهد و يا به رانندگان درباره لغزندگي جاده و احتمال سقوط به دره هشدار مي دهد، هيچكس اين هشدارها را به معنا و مفهوم انصراف از حركت در آن جاده تلقي نمي كند بلكه با مشاهده تابلوهاي هشداردهنده خود را ملزم مي داند بر دقت و احتياط خويش بيافزايد تا از خطر احتمالي در امان باشد.
و اكنون، با اين توضيح كه آنچه در پي مي آيد مفهومي غير از هشدار ندارد، و تنها از خطير بودن موضوع و خطرهاي احتمالي پيش روي خبر مي دهد، اشاره به نكته اي درباره انتخابات رياست جمهوري ضروري به نظر مي رسد.
حضرت امام(ره) در مسئله شماره 8 از كتاب تحريرالوسيله و آنجا كه شرايط امام جماعت را برمي شمارند درباره يكي از شرايط تأكيد مي فرمايند؛ اگر دو يا چند نفر خود را براي تصدي امامت نماز از ديگران شايسته تر بدانند و در اين باره با يكديگر به جرّوبحث مشغول شوند، احتياط برتر-احوط الاولي- آن است كه مردم به هيچيك از آنها اقتداء نكنند و شخص ديگري را به عنوان امام جماعت برگزينند، به بيان ديگر تمامي آنها فاقد عدالت هستند كه يكي از شرايط اصلي براي امام جماعت است و اگر چنين نبود، جرّوبحث و جدال و كشمكش به منظور اثبات برتري و صلاحيت بيشتر خود نسبت به ديگران مفهومي نداشت.
ممكن است گفته شود در برخي از موارد، بي عدالتي شخصي كه براي امام جماعت شدن اصرار مي ورزد، بر همگان آشكار است و يا افراد خاصي از بي عدالتي و عدم صلاحيت وي خبر دارند، بنابراين تلاش براي پيشگيري از حضور او در اين جايگاه خطير و معنوي ضروري است و كساني كه با افرادي از اين دست بر سر امام جماعت شدن به كشمكش و جرّوبحث برمي خيزند، مقصودي جز خدمت به مردم و جلوگيري از يك رخداد ناهنجار ندارند.
در اين باره بايد توجه داشت كه مقصود حضرت امام(ره) از آنچه در مسئله شماره8 تحريرالوسيله آمده است، جرّوبحث و كشمكش افرادي است كه ظاهراً با نيت خيرخواهي براي مردم و كسب فيض و ثواب امام جماعت شدن با يكديگر جدال مي كنند چرا كه، اگر غير از اين بود و هر يك از آنان با اهداف و مقاصد مادي وارد اين كشمكش شده بودند، حضرت امام(ره) عدالت آنان را با واژه «احتياط برتر»-احوط الاولي- زير سؤال نمي برد، بلكه در اين حالت، با صراحت و بدون قيد «احتياط» آنان را فاقد عدالت معرفي مي فرمود.
نكته درخور توجه-و عبرت آموز- اينكه، امام راحل ما(ره) در ادامه همين مسئله تأكيد مي فرمايند؛ اگر اين كشمكش-بر سر امامت جماعت- بگونه اي باشد كه هر يك از آنها ديگري را بر خود مقدم دانسته و او را براي امام جماعت شدن، شايسته تر از خويش معرفي كند، «احتياط» مورد اشاره جايي ندارد و شايستگي و عدالت هيچيك از آنها مورد ترديد نخواهد بود... و مأمومين
-مردم- مي توانند به هر يك از آنها كه خود ترجيح مي دهند، اقتداء كنند.
اكنون بايد به اين نكته توجه داشته و نسبت به آن هشدار داد كه «عدالت» و «پيروي از امام راحل(ره) و رهبر معظم انقلاب» اصلي ترين و برجسته ترين ويژگي اصولگرايان است. بنابراين در حالي كه حضرت امام(ره)، جرّوبحث و كشمكش بر سر امام جماعت شدن-آنهم با نيت خيرخواهي و برخورداري از فيض و ثواب امامت جماعت-را برنمي تابند و در «عدالت» اينگونه افراد ترديد فرموده و از مردم مي خواهند به هيچيك از آنها اقتدا نكرده و در پي انتخاب امام جماعت ديگري باشند، به يقين و بي ترديد اين اصل درباره نامزدهاي رياست جمهوري مصداق و شمول بيشتري دارد. چرا كه نقش و جايگاه يك امام جماعت-صرفنظر از مراتب معنوي آن كه از عهده قضاوت ما بيرون است- با نقش و جايگاه يك رئيس جمهور فاصله بسيار و غيرقابل مقايسه اي دارد. بنابراين به آساني و با اطمينان مي توان نتيجه گرفت كه چنانچه هر يك از نامزدهاي مطرح در اردوگاه اصولگرايان، خود را براي تصدي رياست جمهوري آينده از ديگر نامزدها شايسته تر تلقي كرده و بر اين تلقي و برداشت خود اصرار داشته باشد، اولا «عدالت» و ثانياً، پيروي آنان از حضرت امام(ره) و رهبر معظم انقلاب مورد ترديد جدي خواهد بود و در اين حالت-كه خوشبختانه پيش نيامده و با روند كنوني، احتمال آن نيز ناچيز است- مردم به گفته امام راحل(ره) بايستي در پي گزينه اي بيرون از چند نامزد مطرح كنوني باشند... يافتن گزينه اي بيرون از گزينه هاي مطرح شده كنوني، اگرچه خالي از زحمت نيست ولي اصولگرا بودن رئيس جمهور آينده-مطابق تعريف امام و رهبري- با اهميت تراز آن است كه پرداختن اين «بها» در ازاي آن «متاع» دشوار باشد.
اين روزها، تمامي كانديداهاي مطرح شده در اردوگاه اصولگرايان، بدون استثناء-تأكيد مي شود كه بدون استثناء- به تبليغ براي نامزدي خويش مشغولند و حال آنكه انتظار بود
-و عاقلانه و مطلوب هم- كه هيچكدام بر شايسته تر بودن خود نسبت به ديگري اصرار نورزند و...
در تاريخ 28/9/83، يعني بيش از دو ماه قبل طي يادداشتي به قلم نگارنده و با عنوان «70قطعي يا 100 احتمالي» به شرايط حساس كشور و مخصوصاً اهميت حركت رو به رشد اصولگرايي و اضطراب همراه با كينه توزي دشمنان تابلودار مردم و نظام براي مقابله با آن اشاره شده و آمده بود «چند كانديداي مطرح در طيف اصولگرايان، اگر چه با يكديگر تفاوت هايي دارند ولي اين تفاوت ها در حد و اندازه اي نيست كه چنانچه يكي از آنها به عنوان گزينه نهايي معرفي شده و سكان اجرايي كشور را در دست بگيرد، با گزينه هاي ديگر فاصله چنداني داشته باشد. بنابراين به آساني مي توان و بايد روي يكي از چند گزينه موجود به توافق رسيد و توافق به دست آمده نيز بايد بدون كمترين نگراني و دغدغه اي مورد قبول همه گرايش ها و سليقه هاي حاضر در طيف اصولگرايان قرار گيرد» و تاكيد شده بود؛ عاقلانه و منطقي نيست كه 70 قطعي را در پي 100 احتمالي از دست داد.
و امروز هم، همان قاعده راهگشا و قابل تعقيب است، مگر نه اينكه اصولگرايان در اصول مشتركند و تفاوت ها فقط در سليقه هاست؟ بنابراين هيچكس نبايد تصور كند-بخوانيد در اين توهم باشد- كه اگر سكان رياست جمهوري آينده در اختيار او نباشد، سقف آسمان اين كشور به كف زمين مي چسبد!! و...

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱٦ اسفند ،۱۳۸۳ - جواد مالداران