سیاست دینی
گاو يمنی و کيهان

گاوي كه در آخرين روز ماه مي سال جاري،‌ وارد پارلمان يمن شد و يك نفر را كشت، هرگز نمي‌دانست بيش از آنكه در يمن مورد توجه قرار بگيرد، در كشوري به نام ايران، به سوژه‌اي براي جنجال تبديل مي‌شود.
همه چيز از ستون «گفت‌وشنود» روزنامه «كيهان» آغاز شد. همان ستوني كه حسين شريعتمداري در قالب گفت‌وگوي طنز در آن مطالبي مي‌نويسد و يكي از پرخواننده‌ترين بخش‌هاي روزنامه به شمار مي‌رود:
«گفت:‌ چه خبر؟
گفتم: ديروز يك گاو نر كه طنابش را پاره كرده بود،‌ بعد از كشتن يك نفر و زخمي كردن يك نفر ديگر وارد پارلمان يمن شد.
گفت: خيلي عجيبه!
گفتم: كجاش عجيبه؟ ... خب اگر در كشوري نظارت استصوابي نباشه، هر گاوي به خودش اجازه مي‌ده كه وارد پارلمان بشه»
متعاقب چاپ اين مطلب، دادستان تهران از روزنامه «كيهان» به خاطر توهين به نمايندگان مجلس شكايت كرد و مدير‌مسؤول روزنامه را به دادگاه فرا خواند.
از سوي ديگر روزنامه‌هاي دوم خردادي نيز بر روي سوژه جديد بازي(!) زوم كردند و به انتقاد از كيهان و خط مشي آن پرداختند. به عنوان مثال روزنامه دولتي «ايران» در صفحه دوم خود نوشت:‌ فضيلتي به شمار نمي‌آيد كه عزم دولت اصلاحات در عرضه لايحه اصلاحات نظارت استصوابي به تيغ طعن و توهين خراش بردارد.
نويسنده «ايران» ‌همچنين به كنايه از امكان ابتلاي جان قلم گردانان «كيهان» به عارضه «جنون گاوي» خبر داد و با حمله به «كيهان» نوشت: «جاي ترديد نيست كه هجوم به يك نهاد مردمي كه منتخبان ملت را در خود گرد آورده است،‌تنها از چهارپاي متوحشي چون گاو برآمدن است!»
«همشهري» نيز در يادداشتي، نويسنده «كيهان»‌را به بي‌اخلاقي مطبوعاتي متهم ساخت و نوشت: اگر غير از اين بود، نويسنده ارزشگراي ستون مذكور با درك اين مطلب كه مبارزه سياسي در قالب مطبوعاتي قواعدي دارد، منتخبان ملت را با... مقايسه نمي‌كرد.
روزنامه «آفتاب يزد» نيز در مقاله‌اي با عنوان «از طلا بودن پشيمان گشته‌ايم!» از حسين شريعتمداري پرسيد كه نظرش در مورد مجلس اول كه در غياب هر نوع نظارتي ـ اعم از استصوابي،‌ استطلاعي ـ تشكيل شد، چيست؟
فرداي آن روز، كيهان در پاسخ به منتقدانش نوشت: (در مطلب مورد بحث) تأكيد شده است كه: «اگر در كشوري نظارت استصوابي نباشد...» حال آنكه در ايران اسلامي،‌ نظارت استصوابي وجود دارد و نمايندگان مجلس با توجه به نظارت استصوابي وارد خانه ملت شده‌اند، بنابراين مجلس شوراي اسلامي و نمايندگان آن نمي‌توانند مورد اشاره باشند.»
«كيهان» همچنين نوشت كه اگر نظارت استصوابي حذف شود، افراد ناشايسته مانند مفسدان اقتصادي و عوامل بيگانگان وارد مجلس مي‌شوند كه در اين صورت بايد از «گاو» به خاطر طنز ديروز عذرخواهي كرد.
حكايت گاو يمني همچنان ادامه دارد و هنوز هم در محافل سياسي و مطبوعاتي درباره آن بحث مي‌شود. هرچند نگارنده معتقد است اغلب منتقدان «كيهان» نه از روي دلسوزي نسبت به مجلس كه فقط براي كوبيدن روزنامه محافظه‌كاران به مطلب «گاو» توپيده‌اند و حسن ظن ندارند، لكن اين چند سؤال را از حسين شريعتمدار مي‌پرسد:
1ـ آيا استفاده از نام حيواناتي كه در فرهنگ عمومي معمولا در فحش‌ها و هجوها مستعمل است آن هم در روزنامه‌اي كه با سرمايه عمومي اداره مي‌شود، حتي در مورد «عناصر ناشايسته» رواست؟
2ـ حتي اگر بپذيريم كه با توجه به وجود نظارت استصوابي در ايران، طنز مورد بحث متوجه نمايندگان مجلس شوراي اسلامي نيست،‌ آيا آقاي شريعتمداري گمان نمي‌كند كه مطلب «گاو» توهيني به نمايندگان پارلمان يمن است؟ آيا كسي حق دارد به نمايندگان يك ملت دوست اهانت كند؟
3ـ پس از انتقادات گسترده‌اي كه به مطلب «كيهان» شد،‌ مديرمسؤول اين روزنامه همچنان درصدد توجيه طنز خويش است. در اين باب حتي اگر حق با كيهانيان باشد،‌ آيا بهتر نبود آقاي شريعتمداري در آخرين سطر توضيحات خويش، مؤدبانه به خاطر «سوءتفاهم پيش‌آمده» عذرخواهي مي‌كرد.
نكته ديگري كه در اين ميان وجود دارد، اين است كه با توجه به اعلام جرم دادستان تهران عليه «كيهان» و مقاومت حسين شريعتمداري در مقابل انتقادات وارد، اين شبهه ايجاد مي‌شود كه شكايت دادستان چندان جدي نيست و فقط براي ارضاي افكار عمومي صورت گرفته است.
به نظر مي‌رسد اقدام قاطع دادستان در برخورد با «كيهان» كه كمترين آن مي‌تواند توقيف دست‌كم يك روزه اين روزنامه باشد، مي‌تواند اين شبهه را بزدايد.

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱۸ خرداد ،۱۳۸٢ - جواد مالداران